Voedsel- en waterzekerheid
De belangrijkste auteurs van dit boek zijn de tuinboeren, deze auteurs durfden allemaal te geloven dat ze tuinboer konden worden. Ze werden tuinboeren en daarna auteurs die gepubliceerd werden in dit nieuwe boek dat we met z’n allen gemaakt hebben.
We zien niets kleins aan kleine boeren: We zien grote oplossingen voor grote problemen.
Hier volgen enkele fragmenten uit het boek en hoe we de wereld veranderen – één tuin per keer:
Veel van het voedsel dat in St. Vincent verkrijgbaar is, is geïmporteerd en zit vol met suikers en chemicaliën. Dit is noch ecologisch, noch financieel duurzaam en het is ook niet klimaatvriendelijk omdat veel van dit voedsel niet gezond is. Ooit was het land meer zelfvoorzienend. Dit huis-tuinproject maakt deel uit van een bredere visie om de voedselzekerheid van het land te verbeteren.
Zesentwintig tuiniers deelden hun verhalen in dit boek; hier brengen we een deel van hun verhalen:
Viooltje: Toen de RVA-studenten, Ingrida en Ceren, me voor het eerst bezochten, liet ik ze al mijn bakken met kruiden zien om kruiden te maken; bijvoorbeeld aloë vera die ik gebruik als bodylotion om een mooie en zachte huid te houden. Ik had zelfs een paar banden waarin ik bieslook en gember kweekte. Ongeveer een jaar later, als je door het steegje loopt, zul je verrast zijn door de hoeveelheid groen in de kleine ruimte tussen de winkel en het huis. De ruimte is klein, maar wordt maximaal benut.
De bedden laten net genoeg ruimte over om er doorheen te lopen en de planten te verzorgen; er wordt geen vierkante centimeter verspild. Tegen de muren klimmen verticale structuren bedekt met bonen en komkommers. Daaronder vormen de sla, boerenkool en andere bok choy een geweldige bedekking voor de grond.
Bajan: Wormen zijn onze tuinvrienden. En heb je gehoord van schimmels? Dat betekent paddenstoelen. Die zijn ook zo belangrijk! Ze leven onder de grond en vormen netwerken met de wortels van de planten. De planten kunnen de stikstof niet uit de lucht halen, maar de schimmels wel. Aan de andere kant kunnen de schimmels geen suiker maken van de voedingsstoffen in de grond, maar dankzij fotosynthese kunnen de planten dat wel. Door verbindingen te maken, wisselen ze voedingsstoffen uit en gedijen ze allemaal.
Het kost tijd om een goed netwerk op te bouwen, maar als het er eenmaal is, bloeit het leven in de tuin gewoon op.
Ik ben elke dag dankbaar voor deze zegening. Ik heb niet alleen genoeg voedsel voor mezelf en voor veel van mijn buren, maar ik kan ook zorgen voor de lokale wilde dieren. Ik maak me niet meer zo druk over ongediertebestrijding, want als het systeem goed in balans is, eten de vogels de stinkkevers wel op, zorgen de lieveheersbeestjes wel voor de bladluizen en hoef ik geen schadelijke chemicaliën te sproeien. En ach, ik kan wel wat van mijn oogst missen; ik hoef niet al te gulzig te zijn. Ik denk dat we dat eerlijk delen noemen.
Susan: Sinds ik een moestuin heb, ga ik in plaats van voor de tv te zitten naar buiten om de planten te verzorgen, wat onkruid te wieden of te mulchen. Soms loop ik naar de buren om wat ezelmest te verzamelen. Het is zo krachtig. Al mijn planten groeien er beter door! Zelfs de bloemen zijn kleurrijker nu ik geen kunstmest meer gebruik. Ik zie de tuin graag glanzen. Als mensen me bezoeken, vragen ze altijd: “Wat heb je daarachter? Dat wil ik zien.” En sommige vrienden komen me gewoon helpen met wieden of planten. Ze vinden het prachtig hoe het eruit ziet, dus ze willen me helpen om het mooi te houden. Dat maakt me erg trots. Dus nu zijn zowel mijn voortuin als mijn achtertuin bloeiend, weelderig, vol leven en kleuren. Ik ben zo blij dat ik van gedachten ben veranderd over tuinieren, ik vind het nu echt geweldig.
Jasmin: Toen de RVA-studenten, Ingrida, Ceren en Paulus en hun leraar Dani, voor het eerst kwamen, was ik in het huis. Alleen Jasmin en zij waren buiten de tuin aan het aanleggen. Ik wilde niet horen wat ze te zeggen hadden. Ik was koppig. Ik dacht dat de manier waarop ik landbouwde met chemicaliën de juiste was en ik wilde niet dat iemand me vertelde dat iets anders mogelijk was, want, weet je, accepteren dat je iets op een betere manier kunt doen, betekent dat je moet veranderen en veranderen is niet gemakkelijk. Het is een gemoedstoestand. Deze jongens kwamen een paar keer langs om metingen te doen en om naar het land te kijken, maar ik bleef binnen. Ik dacht dat ze niet wisten wat ze deden. Maar op een dag begonnen ze overal in de tuin te meten en aan touwtjes te trekken.
Dit intrigeerde me echt, ik kon niet langer binnen blijven en wachten, en besloot naar buiten te komen en te kijken wat ze aan het doen waren. Ze lieten het me zien en begonnen het uit te leggen en ik begon ze te helpen, want, nou ja, het is ook mijn achtertuin en ik wilde zien wat daar gebeurde. Toen hebben we van alles geplant en de tuin begon te bloeien. Het was echt fascinerend om te zien!
We hebben deze Christophene geplant en ik kan je vertellen dat het ons gezin zoveel geld heeft bespaard. Ik kan niet geloven hoeveel deze ene plant kan produceren!
Urel: Zolang historici zich kunnen herinneren, worden planten al voor medicinale doeleinden gebruikt. Inheemse culturen gebruiken al duizenden jaren kruiden in hun genezingsrituelen. Behandeling met geneeskrachtige planten is heel veilig omdat er geen of minimale bijwerkingen zijn. Deze remedies zijn in harmonie met de natuur en onafhankelijk van leeftijds- of geslachtsgroepen. Dus waarom vertrouwen en geloven we niet meer in de natuur?
Ik ben veel aan het experimenteren in mijn tuin. Elk kruid of plant met een aangename geur kan meestal worden gebruikt om thee van te zetten of om je eten op smaak te brengen. Kijk naar al mijn theestruiken: tijm, dragon, munt, chadom beni, gember. Daar maak je heerlijke thee van.”
Ik koop meestal geen kruiden omdat ik er zoveel heb, maar als ik ergens een nieuwe soort vind die ik niet ken, houd ik altijd een takje achter en plant het. Deze heet grote munt, je gebruikt het voor maagproblemen en winderigheid, je kookt gewoon water en maakt een soort thee met de blaadjes en drinkt het op. Het helpt echt tegen de pijn en het ongemak. Je kunt rozemarijnthee zetten om je lichaam te reinigen van gifstoffen en je kunt het ook gebruiken om je haar te wassen.
Van richel tot rif – De cirkel van ons eilandleven
Iedereen in de wereld is volledig afhankelijk van de ecosystemen van de aarde en de diensten die ze leveren zoals voedsel, water, ziektebeheer, klimaatregeling, spirituele voldoening en esthetische schoonheid. In de afgelopen 60 jaar heeft de mens deze ecosystemen sneller en ingrijpender veranderd dan in enige vergelijkbare periode in de menselijke geschiedenis, grotendeels om te voldoen aan de snel groeiende vraag naar voedsel, zoet water, hout, vezels en brandstof.
Voor sommige mensen heeft deze transformatie van de planeet bijgedragen aan een aanzienlijke nettowinst in menselijk welzijn en economische ontwikkeling. Niet alle regio’s en bevolkingsgroepen hebben echter van dit proces geprofiteerd. Integendeel, velen zijn benadeeld. Bovendien worden de volledige kosten van deze winst nu pas duidelijk.
Door voedsel te verbouwen dat gezond is voor de bodem, beschermen we de riffen, die ons op hun beurt beschermen tegen stormvloeden. Als we gezonder eten, hebben we meer energie en een sterker lichaam. Als elk gezin gezonder is, hebben we meer productiviteit in onze gemeenschappen. Deze energie kunnen we gebruiken om samen mangroves te planten op de eilanden en zo de natuurlijke verdediging van ons eiland tegen zeespiegelstijging op te bouwen, terwijl we tegelijkertijd het ecosysteem opbouwen waar we van afhankelijk zijn.
Twijfel niet: Generatie C, een generatie die de moed heeft om te veranderen, is in beweging, marcheert en baant de weg naar een toekomst voor iedereen.
Lees het hele boek hier:
