Door Sebastian Lopez
Onze biologische tuin bij Richmond Vale Academy bestaat uit vier kassen. Een daarvan is uitsluitend bestemd voor de productie van onze eigen zaden. In staat zijn om je eigen zaden te produceren is een uitdaging, maar het is een cruciaal punt om duurzaam te zijn. Het gaat niet alleen om het creëren van de perfecte omstandigheden voor de planten, maar ook om het omgaan met onverwachte uitkomsten. Enige tijd geleden besloten we kippen in de tuin te houden. Het doel was om eieren te verzamelen voor de keuken en om de kippenmest te gebruiken in de compost, omdat het rijk is aan stikstof.
De kippen slagen er echter in om ons het leven zuur te maken door telkens te ontsnappen en ernstige schade aan te richten. Vooral aan de planten die we voor zaden hadden bestemd. Maar we gaven niet op. Na een aantal teleurstellingen en vele pogingen, waren we in staat om onze eigen auberginezaden te verkrijgen. Het was erg bevredigend aangezien aubergines ook erg kwetsbaar zijn voor ongedierte. De kennis die we opdeden door met de eerdere problemen om te gaan, bereidde ons voor om klaar te zijn toen het aubergineseizoen aanbrak. Nadat we hadden gewacht tot de aubergines rijp waren.
We namen de zaden, droogden ze en sloegen ze op. We bewaarden ze in de koelkast in afwachting van gebruik, en het moment brak aan. Nieuwe studenten kwamen om te beginnen met hun klimaatprogramma, hetzelfde programma dat ik voor hen begon. Vol verwachtingen, net als ik toen ik hier voor het eerst kwam. Ze kwamen naar de tuin om hun eerste introductie te krijgen. Zaailingen maken was de gekozen les. Terwijl ik uitlegde hoe de zaadjes geplant moesten worden, dacht ik aan alles wat we moesten doen om die zaadjes in handen te krijgen.
De lessen gingen goed. Het is altijd goed om nieuwe mensen te hebben vol ideeën en vooral met de wil om te leren. Ik kon zien dat er onder hen een aantal tuinenthousiastelingen zijn die voor de tuin zullen zorgen als mijn tijd hier erop zit. De volgende stap is om het zaad te zien groeien, in een bed te planten en ons te voorzien van een lekkere aubergine voor in de keuken. Ik kan eindelijk zeggen dat ik dankbaar was dat ik dit moment met hen mocht delen. Een moment waarvan ik hoop dat ze het in de toekomst kunnen herhalen met nieuwe studenten. Wanneer zij degenen zullen zijn die verantwoordelijk zijn voor het overdragen van de kennis die begon met deze eenvoudige les.
Als dit artikel je bevalt, vergeet het dan niet te delen op je sociale netwerken. En als je twijfels of zorgen hebt over onze programma’s, vergeet het ons dan niet te vragen.
