Op 22 april was La Soufriere 32 keer geëxplodeerd en had overal zware lagen as achtergelaten, waardoor gebouwen instortten en pyroklastische stromen langs de vulkaankanten naar beneden werden gestuurd die alles in hun kielzog verwoestten.
Op 15 april was het West Indies Seismic Research Center verder in staat om de zwaveldioxide (SO2) flux van La Soufriere te meten die zich met de straalstroom over Afrika, het Arabisch schiereiland en Azië verspreidde.
Op 5 mei heeft de regering van St. Vincent en de Grenadines na advies van het West Indies Seismic Research Centre besloten om het rode gevarenalarm te verlagen naar oranje. Deze beslissing werd genomen na discussie en overleg over monitoringtechnieken, gegevens en de huidige toestand van de vulkaan. Om de stand van zaken te verifiëren, zullen de wetenschappers een kijkje moeten nemen in de krater, met behulp van een helikopter, onder gecontroleerde omstandigheden.
Professor Richard Robertson legde uit dat: “In St. Vincent zijn de waarschuwingsniveaus het mechanisme waarmee we als wetenschappers kunnen reageren en dat ook aan de autoriteiten en het publiek aangeeft wat we denken dat er met de vulkaan aan de hand is.
En er moet zo’n mechanisme zijn waarbij ze omhoog en omlaag gaan als dat nodig is, anders kan het moeilijk zijn om op veranderingen te reageren als dat nodig is”.
Hij merkte op: “…in het rood zeggen we dat het uitbarst, dat het explosief uitbarst, dat het een heleboel nare dingen doet. Zodra het daarmee stopt, moeten we beslissen wat de kans is dat het in die staat blijft.”
Inwoners van gemeenschappen in de oranje zone kunnen naar huis terugkeren, de toegang tot de rode zone blijft beperkt vanwege de gevaarlijke dreiging van lahars.
Omdat deze dreiging nog wel even kan aanhouden, hebben wetenschappers geadviseerd om bepaalde maatregelen te nemen om levens, middelen van bestaan en eigendommen van mensen in de Rode Zone te beschermen. Deze gevaarlijke dreiging is voortdurend waargenomen op de flanken van de vulkaan als de regen valt, en er wordt niet verwacht dat er in dit regenseizoen een einde zal komen aan deze lahars.
Bescherming tegen lahars of modderstromen
“De beste bescherming is om uit de valleien te blijven, er geen grote activa in te plaatsen omdat het, in het geval van St. Vincent, zo snel gaat dat het moeilijk is om te waarschuwen”, professor Richard Robertson.
De stromen, die warm kunnen worden van hete afzettingen die op de vulkaan achterblijven, zijn vooral gevaarlijk omdat ze as en puin zoals rotsblokken en bomen bevatten. Deze week hebben wetenschappers in Wallibou rotsblokken met een diameter tot 5 meter van de lahars gezien. (Een rotsblok is een stuk rots met een diameter van meer dan 256 millimeter).
Robertson zei “je waarschuwing zou in wezen zijn dat je het spul ofwel hoort of ziet aankomen, dus het betekent dat je echt, als er ook maar enige aanwijzing is dat er iets naar beneden komt, je gewoon uit die vallei moet gaan en ten tweede moet je ervoor zorgen dat je er niet iets in hebt staan zoals een huis of landbouwgrond, waardoor je er regelmatig naartoe moet gaan en daar moet blijven en je niet moet focussen op het feit dat je door een lahar zou kunnen worden weggevaagd”.
De wetenschapper zei dat het belangrijk is dat overheidsinstanties en degenen die verantwoordelijk zijn voor planning krachtig advies geven aan personen die zichzelf in gevaar kunnen brengen door te proberen te bouwen in de valleien onder de vulkaan. Hij voegde eraan toe dat er een proactieve strategie moet zijn waarbij middelen en materiaal worden klaargezet om het opruimproces te vergemakkelijken.
Een andere suggestie was om een “lahar-ready” programma te implementeren om mensen in de gemeenschappen te helpen het gevaar beter te begrijpen, zodat ze voorbereid zijn als er lahars plaatsvinden na zware regenval.
Else Marie Pedersen, St. Vincent en de Grenadines