Hier zijn enkele van de antwoorden die we kregen van oud-studenten die het 6 maanden Klimaatactivisme programma afrondden
1. Waarom heb je besloten om vrijwilliger te worden?
VIVIAN – Uruguay: Lang geleden had ik het onschuldige idee dat ik van de wereld een betere plek wilde maken, dat ik ver weg naar Afrika wilde gaan om het te verbeteren, te veranderen. Gelukkig liet het leven me lang genoeg wachten om eerst wat dingen te leren.
GUSTAVO – Venezuela: Ik wilde de ervaring opdoen en leren over het werken met gemeenschappen buiten mijn woonplaats. Ik was nieuwsgierig naar het ontmoeten van en samenwerken met mensen binnen de vrijwilligerswereld; zoveel verschillende culturen en talen maar iedereen deelt dezelfde passie voor helpen en leren.
TOBIAS – Duitsland: Ik heb nooit echt besloten om vrijwilliger te worden, het overkwam me gewoon… Ik was net klaar met school en ik wilde mijn tussenjaar ergens in het buitenland doorbrengen om een of andere vorm van werk te doen. Ik had eerlijk gezegd niets speciaals in gedachten, dus ik was gewoon aan het surfen op het internet toen ik een website tegenkwam met een afbeelding van een van jullie programma’s in RVA. Dus ik deed wat onderzoek en nam contact met jullie op (en ik ben heel blij dat ik dat gedaan heb). Jullie namen heel snel contact met me op en zo werd ik vrijwilliger bij RVA.
CAMILLE – Frankrijk: Gepassioneerd door biologie en een beetje naïef, besloot ik in het onderzoek te gaan werken om de geneeskunde te helpen ziekten te doorbreken en uit te roeien. De realiteit is een beetje anders en ondanks de nobele bedoelingen van onderzoekers in het algemeen, is het moeilijk om de werkelijke impact van ons werk te bevatten. Het ontwikkelen van een nieuw medicijn duurt jaren en is een erg zwaar proces, niet veel (schijnbaar veelbelovende) verbindingen halen het tot bij de patiënten in het ziekenhuis… Door persoonlijke reflectie, introspectie en veel externe input, kom ik ook tot de conclusie dat, ook al is het ontzettend belangrijk om te werken aan het vinden van genezing voor kanker en allerlei vervelende ziekten, het een prioriteit zou moeten zijn om gezonder te leven, met meer respect voor de natuur en voor onszelf. We moeten de oorzaken bestrijden (vóór de gevolgen!) van alle ziekten die in de wereld de kop opsteken, twee keer nadenken over onze manier van leven en meer rekening houden met onze omgeving.
Door deel te nemen aan een vrijwilligersmissie zou ik bepaalde kwaliteiten en vaardigheden die ik in mijn vorige werk niet echt heb benut, kunnen gebruiken en verbeteren. En om een pad te vinden voor mijn toekomstige professionele reis dat in overeenstemming is met mijn gevoeligheid en mijn waarden.
2. Wat doe je nu en welke praktische vaardigheden heb je opgedaan tijdens dit programma om je hierop voor te bereiden?
VIVIAN: Ten eerste leerde ik dat het idee zelf om te proberen iets te verbeteren, iets anders dan mezelf te veranderen, niet juist is. Er waren al dingen die werkten en gewoon goed waren voordat mensen ze wilden veranderen en verbeteren, met in hun achterhoofd één model dat ik wilde kopiëren. Tijdens dit programma heb ik dus geleerd om te luisteren, te observeren, te debatteren, mijn geduld en tolerantie te oefenen, waarschijnlijk niet genoeg, maar het belangrijkste was dat ik week na week deelnam aan een coöperatieve constructie van wat we wilden doen als groep, als gemeenschap.
Dat was altijd de grootste uitdaging, om uit onszelf en ons egoïsme te stappen en te proberen iets gemeenschappelijks te doen met mensen met totaal verschillende gezichtspunten, culturen, talen, enz. Ik zag en leerde mensen kennen die gewoon het beste van zichzelf gaven, wat ze leerden; wat ze graag deden, wat ze ontdekten, ze gaven en gaven het meest.
GUSTAVO: Ik werk als ingenieur in Europa en tijdens mijn vrijwilligerswerk heb ik mijn communicatievaardigheden verbeterd en Engels en basis-Portugees geleerd. Ik denk dat de belangrijkste vaardigheden die ik heb opgedaan zijn hoe ik met tolerantie en respect kan samenwerken met mensen van verschillende achtergronden en culturen.
TOBIAS: Nadat ik klaar was met school had ik geen idee wat ik daarna moest doen (dat is een van de redenen waarom ik besloot naar het buitenland te gaan), natuurlijk had ik wel wat plannen maar niets zinnigs. Nadat ik terugkwam van SVG wist ik dat ik iets ecologisch/milieugerichts wilde doen, misschien iets met hernieuwbare energie… Dus verhuisde ik van Hamburg naar Lübeck en studeer ik milieutechniek en -management in mijn tweede semester. Ik heb het erg naar mijn zin. Ik heb zoveel nieuwe vaardigheden opgedaan in SVG dat ik ze onmogelijk allemaal kan opnoemen. Maar ik denk dat degene met de meeste impact op mijn leven plantenkennis en landbouw/tuinieren is. We hebben nu een bed in onze tuin en mijn vader begint nu ook te tuinieren. April is de tijd in Duitsland om met zaden te beginnen en ik kijk ernaar uit om ze in onze tuin te zetten en ze te oogsten als het seizoen ten einde loopt.
CAMILLE: Ik werd samen met twee andere leerkrachten leider van een klimaatconferentieteam. Ik werkte met jongeren van over de hele wereld en met alle denkbare achtergronden, om te proberen een verschil te maken! Overstappen naar de andere kant en teamleider / docent / facilitator worden is een grote uitdaging.
Het is een heel leerproces… Ik geef leiding aan een groep van 30 geweldige studenten die superleuk zijn om mee te werken, in een hele leuke sfeer en met heel veel ideeën!!! We leren veel van elkaar. En na zes maanden kan ik echt zien hoe we allemaal evolueren, meer zelfvertrouwen krijgen, onze Engelse/communicatievaardigheden verbeteren en ons openstellen voor de gemeenschap!!!
3. Wat is een belangrijk moment, gebeurtenis, prestatie of persoon die je hebt ontmoet tijdens je deelname aan het programma?
VIVIAN: Ik werkte, en werkte, en werkte met mijn handen, met mijn geest, met mijn karakter en uiteindelijk zag ik een prachtige tuin vol groenten, een modern kippenhok omringd door bomen, zaailingen en ik had de tijd van mijn leven op de meest ongelooflijke en prachtige plek.
GUSTAVO: Voor mij was het een heel belangrijke prestatie om Engels te leren vanaf 0 en na een paar maanden presentaties te kunnen geven en vloeiend te kunnen communiceren met mijn teamgenoten en de gemeenschap. Ik heb ook veel leuke mensen van over de hele wereld ontmoet en we hebben nog steeds een heel goede band en ontmoeten/spreken elkaar elke keer als we kunnen.
TOBIAS: Voor mij was het altijd een belangrijk moment om samen te werken met de lokale bevolking, zoals met hen werken in de tuinen en hen permacultuurvaardigheden aanleren, zij leerden mij ook nieuwe dingen. Het was een geweldige ervaring om samen met de leerlingen van de Petit Bordel School het klaslokaal te bouwen.
CAMILLE: De cursus permacultuurontwerp met Luke was een heel belangrijke stap voor mij en het was een geweldige kans. We leerden over de filosofie achter permacultuur en het past zo goed bij het gemeenschapsleven dat we hier samen leiden! Earth Care, People Care, Fair Share! Het is zo’n nuchtere, eenvoudige en rechttoe rechtaan filosofie dat het klinkt alsof het een gezond verstand zou moeten zijn. En toch staat het zo ver af van het “moderne” leven dat we leiden. Ik hoop dat ik deze filosofie in mijn leven kan toepassen, ervan kan leren en dankzij deze filosofie een meer bevredigend leven kan leiden.
4. Heeft je werk als klimaatactivist je beslissingen voor de toekomst beïnvloed?
VIVIAN: Ten eerste leerde ik dat het idee zelf om te proberen iets te verbeteren, iets anders dan mezelf te veranderen, niet juist is. Er waren al dingen die werkten en gewoon goed waren voordat mensen ze wilden veranderen en verbeteren, met in hun achterhoofd één model dat ik wilde kopiëren. Tijdens dit programma heb ik dus geleerd om te luisteren, te observeren, te debatteren, mijn geduld en tolerantie te oefenen, waarschijnlijk niet genoeg, maar het belangrijkste was dat ik week na week deelnam aan een coöperatieve constructie van wat we wilden doen als groep, als gemeenschap.
Dat was altijd de grootste uitdaging, om uit onszelf en ons egoïsme te stappen en te proberen iets gemeenschappelijks te doen met mensen met totaal verschillende gezichtspunten, culturen, talen, enz. Ik zag en leerde mensen kennen die gewoon het beste van zichzelf gaven, wat ze leerden; wat ze graag deden, wat ze ontdekten, ze gaven en gaven het meest.
GUSTAVO: Ja. Na het leren en werken in RVA veranderde mijn kijk op hoe ik mijn leven leef en mijn relatie met de natuur. Ik heb veel empathie, respect en tolerantie voor anderen als gevolg van mijn dagen in RVA, rond mensen met verschillende culturen en passies.
TOBIAS: Zoals ik al zei zou ik zonder RVA geen milieutechniek studeren. Ook verbouw ik nu mijn eigen eten (althans een deel ervan) en leef ik veel bewuster van mijn omgeving.
CAMILLE: Activist zijn tegen klimaatverandering heeft bewezen dat dit het pad is dat ik wil volgen. Ik heb nog niet besloten wat de volgende stappen zullen zijn, maar het is zeker dat mijn leven vol zal zijn van mensen die de wereld een betere plek maken, vol met tuinieren en het produceren van mijn eigen voedsel, vol met respect voor alle vormen van leven, vol met het delen van kennis en vol met voortdurend leren! Ik ben benieuwd waar dat toe leidt!