![\"\"](\"https:\/\/richmondvale.org\/wp-content\/uploads\/2024\/10\/Carolina-in-George-town-.jpeg\")
<\/p>\nMijn naam is Carolina Herrera, ik kom uit Colombia en ik woon in Costa Rica. Ik ben 41
\njaar oud en ik ben dit project vier jaar geleden begonnen. De pandemie kwam echter op
\nen veranderde al mijn plannen. Toch geloof ik dat God en het leven me voorbereidden om
\nhet te blijven proberen, veerkrachtig te zijn en mijn droom om dit programma werkelijkheid te laten worden
\nniet op te geven.
\nAls iemand besluit om vrijwilligerswerk te gaan doen, moet hij of zij er rekening mee houden dat de dingen
\nniet zo zullen zijn als wanneer we in onze veilige omgeving en comfortzone zijn, en dat is niet erg,
\nwant een programma als dit heeft me zoveel veerkracht, tolerantie en
\ngeduld geleerd. De verandering in cultuur, het klimaat, de mensen om me heen, het eten –
\ndit zijn allemaal uitdagingen die we overwinnen, waar we van leren en die we leren waarderen. <\/p>\n
De ervaring in Saint Vincent en hier in Zambia is het meer dan waard geweest:
\n. Ik heb andere culturen en gewoonten leren kennen, nieuwe routines gecre\u00eberd,
\nen ik heb geweldige mensen ontmoet die tijdens deze ervaring mijn familie zijn geworden. <\/p>\n
<\/p>\n
Door slechts een paar maanden 24\/7 met hen door te brengen, voelt het uiteindelijk alsof we een
\nleven lang samen hebben doorgebracht, omdat we erin geslaagd zijn een solide, oprecht, eerlijk en divers team op te bouwen.
\nToen we op de school in Saint Vincent waren, vertelden veel mensen ons wat we konden verwachten,
\ngaven ons advies en aanbevelingen, maar de ervaring uit de eerste hand meemaken is
\niets heel anders, en het is heel uitdagend. Leren leven met af en toe
\ngebrek aan water en elektriciteit, wennen aan het eten, de hitte, het tempo waarin dingen gedaan worden
\n– voor mij was een van de lessen veerkracht, geduld en leren om
\nvrede met mezelf te hebben. <\/p>\n
Voor iedereen is deze ervaring anders. Iedereen kwam met verschillende
\nverwachtingen, en ook al hebben we hetzelfde project en delen we ervaringen,
\nvoor ieder van ons is het uniek. Een van de grootste lessen die ik hier geleerd heb, is om
\nvertrouwen in God te hebben, dat alles goed zal komen en om van dag tot dag te leven. Want hier,
\nvoor mij, staat de tijd stil en kun je alleen maar wachten, nadenken en beslissingen nemen op het juiste
\nmoment-niet ervoor, niet erna. De oplossing komt op het juiste moment, wanneer het
\nde bedoeling is. <\/p>\n
In de Childrens Town hier in Zambia was het in het begin een proces van begrijpen hoe
\nalles werkte, nieuwe namen leren van de mensen die hier werken en van de studenten.
\nOhhh, de studenten! Prachtige wezens vol vriendelijkheid en vreugde bij elke begroeting en glimlach
\ndie ze ons geven, nieuwsgierig naar onze culturen en altijd erg bereid om te helpen en samen te werken. <\/p>\n
Om deze verbazingwekkende maar zeer uitdagende reis af te sluiten, mijn verwachtingen zijn
\nwaargemaakt en overtroffen. Ik geloof heilig in de wet van communicatie en ik weet dat
\nalles wat er gebeurd is en wat ik de afgelopen zes maanden heb meegemaakt
\n(drie in Saint Vincent, drie in Zambia) precies zo bedoeld was. Ik heb
\ngeleerd en zal het de rest van mijn leven in mijn hart meedragen. Het is een unieke ervaring
\nvoor mentaal en emotioneel sterke en dappere mensen die willen proberen te helpen en les te geven in een
\nwereld en aan mensen die heel anders zijn dan wij, maar uiteindelijk zijn zij degenen die ons helpen en
\nonderwijzen met hun liefde, hun vriendelijkheid en hun manier van leven. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"